Op de achtergrond elkaar opvolgend de stadsomwalling, de moskee van Koutoubia en de besneeuwde toppen van het Atlasgebergte. De oproep voor het gebed had ons reeds om 6u gewekt. Met 6000 deelnemers (in de uitslag maar de helft hiervan en zoveel afvallers waren er nu ook niet) aan de start van de door de IAAF gekeurde marathon. Net voor het startsein worden de 20 toppers uit Ethiopië, Kenia en Marokko onder luid applaus met busjes gebracht.

Uiteindelijk zouden 11 van hen onder de 2u15min finishen. Meer dan de helft van alle deelnemers zijn buitenlanders komende van alle hoeken van de wereld. De meesten lopen de halve marathon maar starten samen met de marathonlopers. Er heerst een aangename, rustige sfeer. Blij om onder zielsgenoten te mogen vertoeven en blij tijdelijk bevrijd te zijn van de Marokkaanse verkopers, taxi-chauffeurs, bedelaars etc die als vliegen op je afkomen en blijven plakken.

Het parkoers loopt langs brede boulevards, over smallere wegjes door olijfboomgaarden, asfaltwegen door de buitenwijken van leerlooiers uit Marrakech en een slingerende weg door de palmentuinen met luxe villa's en golfterreinen. Luid aangemoedigd door vooral enthousiaste kinderen die af en toe proberen de pas te volgen op plastieken sandalen. De agenten en militairen hebben alle moeite om het verkeer van taxi's, brommertjes, fietsers en auto's tegen te houden op de grote kruispunten. Dromedarissen kijken je verbaasd aan. Wij eigenlijk ook naar de blijkbaar willekeurig geplaatste afstandsborden. Maar dan nader je de 30 km en heb je plots geen oog meer voor de omgeving.

Hoewel ik een perfect constante snelheid loop (4min25sec/km of 13,35 km/u) blijven de laatste km's toch zwaar. Vooral omdat er nu een eentonige lange en lichtjes stijgende autoweg naar Marrakech gevolgd moet worden. De stad ligt aan de horizon maar lijkt maar niet te naderen. Diegenen die ik nu voorbijloop staan aan de kant te braken of hebben beenkrampen, het blijft een marathon natuurlijk. Een Marokkaanse 60-er steekt mij de laatste km's toch nog voorbij, meer ervaring zeker? Uiteindelijk gefinishd in 3u09min35sec en hiermee mijn PR met 12 sec verbeterd en tweede Belg van de 21 landgenoten. Eigenlijk was dit niet de bedoeling. Ik wou gewoon de konditie die ik nog had van de Hel Van Kasterlee extrapoleren naar een marathon voor het plezier.

Zo hadden Katerina en ik een fantastisch lang weekend in het geur- en kleurrijke Marrakech met een schitterende apotheose op zondagochtend. Voor de terugvlucht dezelfde dag nog hebben we ons nog laten verwennen in een hammam met massage en blijven nu enkele dagen later de aangename herinnering en de foto's over van de geslaagde toeristische city-trip gecombineerd met de passie voor sport.

Alex